Met ontferming bewogen

Schapen hebben een herder nodig, zeker in een bergachtig gebied. Dagelijks moet worden uitgekeken naar waterplaatsen om te drinken, grazige weiden voor voedsel en plekjes die beschutting bieden voor de nacht. Een kudde moet leiding hebben. Als een schaap enkele dagen van de kudde is weggelopen, zie je al kenmerken van verwildering. Zo zijn ook mensen verwilderden zonder God.

Jezus wist het als geen ander: mensen hebben een herder nodig, dé Herder. Want zonder Hem zijn ze verloren. Toen Hij de scharen zag, werd Hij innerlijk met ontferming over hen bewogen. Hij zag de mensen afgemat, voortgejaagd, in ellende en met een zware zondelast: doelmissers. Voedsel, geestelijk voedsel hebben ze nodig om te kunnen leven naar de ziel en naar het lichaam.

Dit voedsel is van levensbelang voor ieder mens. Wij hebben Woord en Geest nodig om wedergeboren te worden. Als God Zijn liefde uitstort in ons hart, gaan we leven voor Hem. Maar dan worden we ook innerlijk met ontferming bewogen over onze medemens. Als die bewogenheid er is, zullen we iedere gelegenheid proberen te gebruiken om ook anderen de weg te wijzen naar God.

Vanuit tien teksten uit de Bijbel laat oud-evangelist Bor het licht vallen op de bewogenheid van Christus met zielen. Dit aspect illustreert hij in tal van voorbeelden uit de praktijk van het evangelisatiewerk.