II Timoteüs, Titus en Filemon - paperback

Paulus is ter dood veroordeeld. Oud en eenzaam wacht hij in een koude kerker in
Rome op zijn executie. Hier schrijft hij zijn tweede brief aan Timoteüs, zijn
geestelijke zoon. Een wat schuchtere Joodse jongeman die hem al jarenlang heeft
vergezeld en geassisteerd. Paulus bemoedigt hem nu hij voortaan het werk alleen
moet voortzetten. Hij waarschuwt hem voor een heilloze woordenstrijd en het
lege geredeneer van de gnostieken. Tevens vertelt hij hem hoe hij dient om te
gaan met tegenstanders van het evangelie. De brief aan Titus bevat veel
richtlijnen voor zijn opbouwwerk in de nog jonge gemeenten op Kreta.

Aan welke kwaliteiten moeten ouderlingen voldoen? En hoe dienen gelovige mannen
en vrouwen, jong en oud, zich in een ongelovige samenleving te gedragen, zowel
binnenshuis als buitenshuis? De korte brief aan Filemon gaat over de weggelopen
slaaf Onesimus. Paulus vraagt of Filemon zijn slaaf weer terug wil nemen,
zonder de gebruikelijke zware straf. Het is geen vlammend protest tegen de
slavernij, maar een pleidooi voor liefdebetoon waarin Paulus een beroep doet op
Filemons liefde en geloof. Zo wil de apostel de slavernij verzachten en
uithollen.