De vroegchristelijke uitleg van Filippenzen 2:6-11

Filippenzen 2:6-11 is misschien wel de bekendste passage uit het Nieuwe Testament. In dit tekstgedeelte staat Christus centraal en daarom is de perikoop ook wel getypeerd als 'Christushymne'. Maar hoe waardeerde men dit Bijbelgedeelte in de vroege kerk? Welke aspecten kregen veel en welke aspecten weinig aandacht? Werd dit Bijbelgedeelte in de vroege kerk überhaupt wel als een hymne opgevat? Of is dit een latere vondst die het Bijbelgedeelte een ander karakter heeft gegeven?
De auteur laat zien dat dit wel en niet het geval was. Maar ook dat veel bijbeluitleggers de nederigheid van Christus als het grootste wonder beschouwden en dit laatste ook als richtinggevend voor hun eigen leven zagen. Zo houdt de vroegchristelijke bijbeluitleg ons een spiegel voor: Willen we, als volgelingen van Christus, deze nederigheid ook betrachten? Of zijn we hier ver voorbij?
De studie wordt afgesloten met twee integraal vertaalde preken van Chrystostomus over dit Bijbelgedeelte. Deze preken worden in de studie voor de lezer zorgvuldig ingeleid en toegelicht.