Depressie, hoop en uitzicht

De Brabantse Jonny groeit enkele jaren na de Tweede Wereldoorlog op als oudste dochter van vier kinderen in een eenvoudig gezin. Mede door haar naïviteit en gebrek aan weerbaarheid komt ze na de middelbare school met allerlei verkeerde mannen in aanraking. Ze zoekt het ene na het andere baantje, woont op allerlei tijdelijke adressen en voelt zich vaak hopeloos eenzaam. Een verblijf in een psychiatrische instelling maakt haar niet echt beter. Jonny ontdekt door haar geloof in God een diepere zin in het leven en het lukt haar steeds beter om gevoelens van minderwaardigheid te boven te komen.